Co powiecie na to? 

Piękny, stary fotel w opłakanym stanie. Zabierałam się za niego od kilku miesięcy. Raz – brak czasu, dwa – strach. Naprawdę bałam się do niego podejść. I nawet zamierzałam się poddać, ale za każdym razem gdy pomyślałam, że może skończyć na śmietniku….nie, takich rzeczy się nie robi, fotelowi tego nie zrobię. Wyzwanie przyjęte! I wiecie co? nie taki diabeł straszny. Najgorzej zacząć. I gdy człowiek musi to nawet nauczy się sprężyny tapicerskie wiązać. 

Od samego początku wiedziałam jak ma wyglądać. Tak, nie inaczej. A dodam, że trafia w męskie ręce tym bardziej musiałam zrezygnować z romantycznej wersji shabby chic. Do tego uszyłam poduszkę z tego samego materiału.

 Jak Wam się podoba?

Dziękuję, za Wasze odwiedziny:)

Serdeczności!

Z pewnością każdy z Was kojarzy słynne PRL-owskie fotele. Być może sami mięliście takie w domu, a jeśli nie to na pewno zdobiły dom babci, cioci czy sąsiadki. Fotel 366, o którym jest ten post, jest projektu Józefa Chierowskiego  z 1962 roku. Fotele te przeżywają właśnie swoją drugą młodość, dostają kolejną szansę. W internecie można znaleźć ten właśnie model, który jest na szeroką skalę odnawiany.  Pojawia się w przeróżnych szatach, stylach i  aranżacjach. Fotel ma bardzo prostą formę. Zazwyczaj dostaje on także proste, nowoczesne ubranie. 

Niedawno ciocia (ta od turkusowej półki:)) zapytała czy przerobię jej fotele. Oczywiście zgodziłam się, przecież to uwielbiam:)! Tyle, że zrezygnowałam z prostej stylizacji i poszłam w swoim kierunku:) 

przed

po

Gdyby zostały u mnie zapewne znalazłyby miejsce właśnie na tarasie.

Mam nadzieję, że przypadły Wam do gustu. Ja jestem zadowolona.  Mam dla siebie tylko jedną radę – trzymaj się z dala od tapicerowania Malwino….

Serdeczności!!!